Durf in het nu te leven

Sommige dingen zijn al zo bijzonder verwoord dat het bijna zonde is om het anders te proberen te verwoorden.

Laat je ook meevoeren in de wereld van Chögyam Trungpa en besef hoe we eigenlijk continu aan het nu proberen te ontsnappen. De verantwoording in het verleden, in de toekomst maar hoe dan ook buiten ons proberen te leggen. In plaats van het nu te omarmen en er alles uit te halen.

Durf in het nu te leven

 

Spiritualiteit en leven in het nu

Spiritualiteit is een specifiek woord dat eigenlijk staat voor ‘omgaan met intuïtie’. Zo bestaat in de godsdienstelijke traditie de gewoonte om woorden heel letterlijk te nemen. Bepaalde handelingen voldoen niet aan goddelijke principes. Bepaalde handelingen voldoen wel aan goddelijke… wat dan ook.

In de niet-godsdienstelijke traditie echter, is het heel eenvoudig – dat voorafgaande situaties niet zozeer belangrijk zijn. Wat belangrijk is, is het hier en nu. Nu is met zekerheid nu.

We proberen te ervaren wat er op dit moment plaats vindt. En het heeft dan ook geen zin om te denken dat er een verleden heeft bestaan dat we nu zouden kunnen hebben.

 

Dit is het nu. Dit precieze moment. Niks mystieks, gewoon nu, heel simpel en eenvoudig.

 

Maar uit dat leven in het nu komt – altijd – de wetenschap voort dat er een constante interactie plaats vindt met de realiteit. Één voor één. Situatie voor situatie. Continu.

We ervaren dit eigenlijk met fantastische precizie. Altijd. Maar we voelen ons bedreigd door het nu dus grijpen we naar het verleden of de toekomst.

Keuzes in het nu

Wanneer we aandacht besteden aan waar ons leven uit bestaat – het rijke leven dat we leiden – vinden continu keuzes plaats. En geen van deze keuzes wordt per sé als goed of slecht beschouwd – het enige wat we ervaren zijn onvoorwaardelijke ervaringen.

Deze keuzes worden niet vergezeld van een label dat zegt ‘dit is slecht’, ‘dit is goed’. We ervaren dit maar we besteden er niet fatsoenlijk aandacht aan. We zien dit niet alsof we ergens naar onderweg zijn. We zien dit als gedoe. Wachtend op de dood.

 

Dat is het probleem. Dat we geen vertrouwen hebben in het nu.

 

Dat wat echt ervaart wordt in het nu, krachtige dingen bevat. Het is zo krachtig dat we het niet onder ogen kunnen komen. Daarom moeten we continu van het verleden lenen en de toekomst verwelkomen in het nu.

Misschien

Misschien is dat wel waarom we religie zoeken.
Misschien is dat wel waarom we op straat protesteren.
Misschien is dat wel waarom we klagen over de maatschappij.
Misschien is dat wel waarom we op een president stemmen.

Het is vrij ironisch. En eigenlijk heel erg grappig.

Speech in het Engels luisteren op Youtube

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


× 5 = dertig vijf