Voor jezelf opkomen

Er zijn van die mensen van die zachtaardige, warme en behulpzame mensen. Die het gewicht van de wereld op hun schouders lijken te dragen. Die overal onrecht zien en waar mogelijk bestrijden. Ten koste van zoveel, ten koste van zichzelf en vaak ten koste van hun eigen geluk.

Niet de wereld op je schouders, maar je wereld in eigen hand

Het is tegen die mensen dat we zeggen, stel jezelf eens de volgende vraag:

Wat hebben anderen voor jou gedaan…?

…dat ze jouw volledige inzet verdienen. Dat je jezelf wegcijfert voor anderen. Uit zenuwen, uit onzekerheid. Waarschijnlijk ben je opgegroeid met het idee dat je anderen moet behandelen zoals je zelf behandeld wil worden. Een waardig streven, ware het niet dat het een nogal incompleet en achterhaald concept is. Want waar past ‘hoe anderen jouw behandelen’ in dat plaatje?

Om in de woorden van Richard Bandler te spreken, vrij vertaald:

Er is niks mis met de wereld willen helpen, maar sommige mensen zijn gewoon klootzakken.

En het zijn die mensen waar je tegen aan loopt. Die niks hebben met jouw beste intenties. Die niet leven volgens wat jij hebt geleerd te geloven.

Hoe laat je je behandelen?

Het wordt dus tijd eens bij je geheugen te rade te gaan voor die dingen die je in het leven tegen zitten. En wie of wat daar een rol in speelt.

Vraag je nou van die mensen af wat ze voor jou hebben gedaan. Volgens jouw maatstaven. Volgens wat jij belangrijk vindt.

Kom voor jezelf op en laat anderen je behandelen zoals je behandeld verdiend te worden

En laat het antwoord op die vragen het uitgangspunt zijn van de verplichting die jij naar die persoon voelt.

Andere behandelen naar hoe je zelf behandeld wil worden neemt anders de vorm aan van je stoten aan dezelfde steen. Iets wat zelfs ezels niet herhaaldelijk schijnen te doen.

Niet iedereen gelooft wat jij gelooft

Je bent vrij om te geloven wat je wil. En tegelijkertijd is het handig om realistisch te zijn ten opzichte van de werkelijkheid. Waarin niet iedereen gelooft wat jij gelooft. En voor jezelf opkomen een vereiste is.

En voor de mensen die wel om je geven? Die er wel voor je zijn? Bij hen biedt het antwoord op de vraag “Wat hebben zij voor mij gedaan?” je de handvatten voor hoe je hen behandeld. En zo krijgt zelfs je rechtvaardigheidsgevoel de ruimte die het verdient.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


vijf − 3 =